1. Het belang van het behoud van de pijnappelklier.
Er is een kleine klier in het lichaam, de pijnappel. Deze zit net boven het ruggenmerg, en is van groot belang. In het verre verleden speelde deze klier een grote én actieve rol in de ontwikkeling van het menselijk brein. Daarom hadden de mensen toen een grotere psychische en spirituele kwaliteiten en betere controle over hun emoties , maar door het verstrijken van de tijd, is deze klier een degeneratie ondergaan. Hoever, tegenwoordig is dit kleine kliertje niet veel meer dan rudimentair en we nemen geen maatregelen om verdere degeneratatie tegen te gaan. Over enkele duizenden jaren is er niets meer van over.
In yoga is het algemeen geaccepteerd dat dit – de pijnappelklier - de fysische (lichamelijke) tegenhanger is van het Ajna Ckra (voorhoofdchakra) van de mens (dit is het derde oog). De pijnappel is (nog) erg actief bij kinderen, maar tegen de tijd dat ze de leeftijd van 8 of 10 bereiken, begint deze te verkalken. Bij volwassenen/ouderen speelt deze klier al bijna geen rol meer in het leven. Dit is bijzonder jammer, want de pijnappel klier wordt beschouwd als het station dat toezicht houdt op het brein en een controle functie heeft. Zoals een luchthaven een verkeerstoren heeft, heeft het brein ook een regel-centrum, dat alle opties in het brein stuurt, reguleert en blokkeert.
Zodra de pijnappel begint te degeneren, wordt de hypofyse actief, en vliegen de emoties de pan uit. Dit is de reden waarom zo veel kinderen emotioneel onstabiel en storend zijn, in de jonge pre-adolecent en volwassen jaren. De pijnappel klier heeft hier een balancerende invloed op de activiteiten van het brein, dat het hele brein in ontvankelijke staat houdt. Het is om die reden, dat kinderen van wie de pijnappelklier nog steeds aangestuurd en beheerst kon worden, meer ontvankelijk zijn, dan bij wie dat niet zo is.  Het tweede belangrijke punt is dat de bijnieren een hele belangrijke rol spelen in het moraal gedrag van kinderen. De kinderen met crimineel gedrag, hebben vaak een overactief adrenaline systeem.

2. Mentale ontwikkeling in fasen.
In de wetenschap van yoga zijn er verschillende takken, die het functioneren het gedrag en de ontvankelijkheid van het brein defineren. Hoewel het brein een hoog geavanceerd instrument van kennis is, ondergaat de capaciteit ervan soms perioden van recessie. Soms werkt het brein langzaam en soms is het geevolueerd, maar versnipperd.  Sommige kinderen zijn daarom dof in de geest, anderen zijn intelligent, maar versnipperen de aandacht. Er zijn ook kinderen die schommelen tussen beide: het ene moment reageert het kind erg intelligent, het andere als een idioot. Er is ook een categorie, die is intelligent, stabiel en consistent.
Dofheid, versnipperdheid, schommelingen, en eenpuntighed zijn verschillende fasen in mentale ontwikkeling van het menselijke brein. Als kinderen intelligent zijn en consistent, is het belangrijk dat dit niet in regressie valt. Als kinderen soms intelligent zijn en soms ‘sullig’, dan moeten we er voorzorgen dat deze schommelingen stoppen. In de kinderen die erg intelligent, maar versnipperd zijn, is het belangrijk ervoor te zorgen dat de kinderen eenwording bereiken in deze patronen van het brein. En natuurlijk moet we een manier zien te vinden om de kinderen die dof zijn in hun brein, dit ombuigen naar een intelligent brein. Dat kan bijvoorbeeld met yoga nidra technieken.

3. Het yogische systeem van ontwikkeling.
Er zijn verschillende manieren om kennis in het brein van een mens te brengen. Een manier is het onderwijs aan de hand van een meetmethode: een grote 10 als het kind goed is, een 0 als het fouten heeft gemaakt. Dit is een van de oudste leermethodes. Maar er wordt hier niet gekeken naar het brein zelf.
Echte ontwikkeling is ontwikkeling van het gedrag van het verstand (the mind, geest). In de meeste leermethoden wordt gekeken naar het leerproces op het intellectuele nivo. In yoga daarentegen wordt meer gekeken naar het proces van inprenting van kennis, dat een spontane gebeurtenis is, in de diepere lagen van de geest.
Hoe dit proces nog meer vorm kan krijgen vanuit elke fase van mentale ontwikkeling, wordt beschreven in het boek*, maar voert hier te ver om over uit te wijden.

4. Fysiologische basis van yoga.
Door de technieken van yoga te beoefenen (yoga nidra, pranayama, surya namaskara en mantra’s), kunnen de innerlijke componenten van het brein in een staat van regelmaat gebracht worden. Daarom zou het heel goed zijn wanneer opvoeders en onderwijzers zich verdiepen in yoga. Moderne onderwijs kan niet voorbij aan deze waarheid, door te zeggen dat yoga een vorm van gymnastiek is, of dat yoga een wetenschap is van de andere (spirituele) wereld. Er zijn al vele wetenschappelijke experimenten uitgevoerd.
De activiteiten in het brein gedurende de pranayama zijn onderzocht. En de effecten die de Hatha yoga claimed zijn hierdoor naar behoren gemotiveerd en bewezen. Hatha yoga heeft het over de twee hoofd-nadi’s (energiekanalen): ida en pingala (de koude en de hete energie stroom). Het is duidelijk dat beide kanalen er in fysiologische zin zijn. Het is niet abstract of symbolisch; dit is realiteit. Deze belangrijke kanalen bestaan binnen in het kader (structuur) van de wervelkolom. Het éne kanaal beheerst het brein, de mogelijkheden (stadia) van bewustzijn, en de andere beheerst de levenskracht en daarme de impact op het fysieke bestaan. Het is om die reden dat deze kanalen goed geregeld moeten werken, om een gebalanceerde ontwikkeling van het kind mogelijk te maken.
Als er een blokkade is in één van deze kanalen, heeft het brein hieronder te lijden. Als een kind ‘suf’ (onnozel) is, hoe ga je dan wetenschappelijk dit brein verder evolueren? Het is niet fair om het kind als dom te beschouwen en het verder maar te vergeten. Dit brein kan worden aangepakt door de respectievelijke nadi te verjongen. Een suf brein is niet noodzakelijk een deficiënt (mechanisch of structureel gebrek); het kan heel goed een gebrek aan voldoende energie zijn, dat aan het brein geleverd wordt. Hatha yoga is hier heel duidelijk over: het stelt dat het beoefenen van pranayama, de prana’s worden uitgebreid naar elk deel van het brein, waarbij de totale capaciteit toeneemt en wakker wordt. Circulatie van deze prana is erg belangrijk, niet alleen voor fysieke activiteit, maar ook voor mentale. Met behulp van pranayama worden zekere electrische activiteiten in het lichaam geactiveerd. In wetenschappelijk onderzoek is het aangetoond dat de pranayama het brein elektrische energie laat uitstoten. Op de zelfde manier is het niet zo dat iemand die yoga nidra beoefent, dat die slaapt; alpha golven worden in het brein geïntensiveerd. Gedurende slaap zijn delta golven dominant.

5. Hormonale blokkades.
Een andere belangrijke factor is opgemerkt in het ontwikkelen van het menselijk brein bij kinderen, namelijk dat er blokkades zijn in het hormonale stelsel, die verminderd of geëlimineerd zouden moeten worden. Soms werkt de schildklier niet accuraat/voldoende. En dit kan ook de oorzaak zijn van mentale duf-heid. Het kan ook zo zijn dat de geslachts klieren niet in balans zijn. Veel kinderen zijn intelligent tot een jaar of 12/13, en dan plotseling valt dat terug. Dat kan gebeuren als de geslachts klieren niet in evenwicht zijn. Het lichaam maakt een bepaalde hoeveelheid aan hormonen gelijk, en dan worden overtollige producten afgevoerd. En als dat dan niet op de juiste manier wordt afgevoerd, dan worden deze opnieuw in het lichaam opgenomen. En dát heeft weer invloed op het brein.

6. Vrijheid van geest voor onze kinderen.
De meest belangrijke factor die we in overweging zouden moeten nemen t.a.v. het ontwikkelen van onze kinderen is tevens een verdrietige. Kinderen zijn niet vrij; ze worden beperkt en beheerst. Ze worden meer en meer in gedragsvormen geduwd die niet natuurlijk zijn voor ze. Wat gebeurt is dat we een schaduw werpen op de persoonlijkheid van onze kinderen. We hebben een beeld van ons zelf, en onze kinderen hebben een ander beeld. Zolang kinderen klein zijn, zijn ze hulpeloos en hebben geen keus dan zichzelf te accepteren met onze schaduw in hun geest. Maar zodra ze groter worden, komen ze daartegen in opstand. Het zijn dus eigenlijk niet de ouders, waartegen ze in opstand komen, maar tegen de structuur die in hun geest is geplaatst. Als er ongebruikt meubilair in je woonkamer staat, gooi je dat eruit, niet omdat je de maker van dit meubilair niet mag, maar omdat het meubilair hinderlijk is in de woonkamer. Net zo willen kinderen alle inprentingen (indrukken) niet. Ze willen hier vrij van zijn, ze willen denken en reageren volgens hun eigen natuur en keuzes. Kinderen zouden de mogelijkheden moeten hebben om te fantaseren, om te visualiseren, om de geest te gebruiken in absolute vrijheid; maar eerst moeten ze zich bewust worden van wat er allemaal in hun geest gebeurt. Ze moeten dit niet individueel beoefenen, en ook niet gedurende een lange tijd. Maar korte periodes en met begeleiding. En dan – stap voor stap – geleidelijk zullen de inprentingen verdwijnen, die ze niet willen en niet nodig zijn.

7. Mantra en geheugen
het laatste punt is het probleem van het geheugen. Dit is een groot probleem voor kinderen, dat wil z eggen het probleem van codering, opslag en het terug opvragen. Al deze processen gecombineerd worden het geheugen genoemd. Zou je dit probleem voor kinderen hebben opgelost, los je ook het grootste probleem van het onderwijs op. Als je een methode kunt vinden voor het verbeteren van het geheugen van kinderen, dan introduceer je een revolutie in het onderwijssysteem. Mensen hebben allerlei methodes geprobeerd. Maar om het geheugen te ontwikkelen is mij gebleken, werkt het goed om ze te introduceren op het pad van mantra. De mantra werkt onmiddellijk op het onderbewuste en onbewuste vlak. Met behulp van mantra, antar mouna en yoga nidra kan een erg helder geheugen ontwikkeld worden bij kinderen.